when mary creates...

Σάββατο 8 Μαρτίου 2014

τσάντα φάκελος!!!!!!!

τσαντάκι φάκελος σε αποχρώσεις του μοβ με εσωτερική επένδυση και κρυφό κούμπωμα

καλοκαιρινό τσαντάκι!!!!!!!!!!!

μπορεί ακόμη να βρέχει και να έχει κρύο αλλά αφού μπήκε ο Μάρτης άρχισε να μυρίζει και το καλοκαίρι!!!!!!!!!!
Αρχίζουμε σιγά σιγά λοιπόν να ''ξεσκονίζουμε τα ανοιξιάτικα και στην συνέχεια τα καλοκαιρινά μας!!!!!!!!!!
γιαυτό και εγώ έκανα την πρώτη μου καλοκαιρινή τσάντα!!!!!!!!!

σε έντονο μπλέ χρώμα λοιπόν με ένα κίτρινο λουλούδι και κίτρινο κορδόνι για το χέρι και εσωτερική φόδρα από πλαστικό νήμα!!!!!!!!!!!!

βραχιολάκια!!!!!!!!!!

βραχιολάκια με πλαστικό νήμα ή βαμβακερό για την άνοιξη και το καλοκαίρι με διάφορα διακοσμητικά!!!!!!!!!!!!!!!!

σε λίγες μέρες έρχονται και άλλα σχέδια σε πολλά χρώματα!!!!!!!!!!!!!!!!

Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης!!!!!!!!!

τα παλιά παλούκια καίει, τα καινούργια ξεριζώνει».

Luigi

Mε αυτήν την παροιµία χαρακτήριζαν οι παλιοί την απρόσµενη µαρτιάτικη βαρυχειµωνιά. Ας πάρουµε όµως τα πράγµατα από την αρχή. Ο Μάρτιος ή Μάρτης είναι ο τρίτος µήνας του πολιτικού έτους -κατά το Γρηγοριανό Ηµερολόγιο- και έχει 31 ηµέρες. Κατά το αρχαίο ρωµαϊκό ηµερολόγιο το έτος άρχιζε από τον Μάρτιο, συνεπώς τότε ήταν ο 1ος µήνας του έτους τον οποίο είχε καθιερώσει ο Ρωµύλος, προς τιµή του πατέρα του και γενάρχη των Ρωµαίων του θεού Άρη (λατινικά Μαρς).

Η αστρονοµική έναρξη της Άνοιξης γίνεται στις 21 Μαρτίου µε την «εαρινή ισηµερία» -όπου οι µέρες γίνονται ίσες µε τις νύχτες- και το καλοκαίρι τελειώνει στις 23 Σεπτεµβρίου, που έχουµε πάλι «φθινοπωρινή ισηµερία». Ωστόσο η µετάβαση από τον χειµώνα στην άνοιξη κρύβει πολλές ξαφνικές και ακραίες καιρικές µεταπτώσεις, είτε µε καυτές καλοκαιριάτικες µέρες, είτε µε χειµωνιάτικες βροχούλες και παγωνιές. Οι παλιοί συνήθιζαν να λένε «Από Μαρτιού καλοκαιριά κι απ΄ Αύγουστο Χειµώνας».

Για την προφύλαξη λοιπόν, από την καυστική επίδραση του Μαρτιάτικου ήλιου, το έθιµο θέλει να φοράµε τον γνωστό, σχεδόν σε όλους µας, «µάρτη».

Ο «µάρτης» αποτελείται από δύο κλωστές, µια κόκκινη και µια άσπρη, ενωµένες -στρίβοντάς τες µεταξύ τους- σε µία και ετοιµάζεται την τελευταία ηµέρα του Φεβρουαρίου, για να φορεθεί το πρωί της εποµένης, που είναι η πρώτη µέρα του Μάρτη. Συνήθως ο «µάρτης» φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στο µεσαίο δάχτυλο, είτε σαν βραχιόλι στον καρπό του χεριού. Καµιά φορά το βάζουν στο µεγάλο δάχτυλο του ποδιού για να µη σκοντάφτουν. Τον βγάζουν στο τέλος του Μάρτη ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι και τον αφήνουν επάνω στις τριανταφυλλιές για να τον πάρουν τα χελιδόνια.

Αλλού πάλι τον δένουν στις λαµπάδες της Λαµπρής για να καεί κι αυτός. Σε κάποια χωριά, εκτός από τον «µάρτη» που φοράνε την 1η του µήνα, η νοικοκυρά φτιάχνει για πρωινό της πρωτοµηνιάς χυλό µε µποµπότα και πετιµέζι και τρώνε όλοι για να µην τους πιάσει ο Μάρτης. Τα παιδιά µάλιστα για περισσότερη προστασία βάζουν και λίγο και στη µύτη τους. Σε άλλα µέρη έδιναν στα παιδιά τους αγόρια και κορίτσια να φάνε ένα µήλο για να µη τους κάψει ο Μάρτης και για να έχουν γερά δόντια όλο το χρόνο.